|
Buffel, onze Amerikaanse Bulldog In de zomer van 2008 kregen wij van een tweetal artsen het advies Buffel in te laten slapen. Hij was al diverse keren geopereerd aan gesneuvelde kniekruisbanden en uiteindelijk was de rechterknie er dermate slecht aan toe dat de pijn voor Buffel ondraaglijk werd. Het vermoeden was dat de kunstkruisbanden na vier jaar aan het afstoten waren en in de knie zat een lelijke bacteriële infectie die zorgde voor een flink aantal fistelgangen. Buffel begon zich terug te trekken en we moesten snel beslissen. Op advies van een vriendin en voor ons gevoel tegen beter weten in, zijn we met Bob Carriere gaan praten. We waren in de volste veronderstelling dat hij de bevindingen van de andere artsen zou bevestigen. In de praktijk werd Buffel aan een grondig onderzoek onderworpen en werden we daarna uitgenodigd voor een bakje troost in de kantine. Als lammetjes gingen we naar de slachtbank, want een bakje troost krijg je natuurlijk niet voor niets. Onze verbazing was dan ook groot toen Bob ons vertelde dat hij er niet over piekerde om Buffel in te laten slapen. Kerst 2008 loopt Buffel weer als vanouds, werd ons gemeld. Er moest nog wel wat water onder de brug door, maar na een ingrijpende operatie en een strenge revalidatie moest het leed zijn geleden. En het duurde nog lang voordat het kwartje viel…
Namens Buffel, zijn beste maatjes Dwarrel en Tessel en de trotse baasjes: bedankt lieve mensen van Dierenkliniek Ermelo, voor de goede zorgen (steeds opnieuw)! Jeffrey en Meta Goet
|