Huid en hormonen

Hypothyreoïdie
Hypothyreoïdie is een ziekte waarbij de schildklier onvoldoende schildklierhormoon afscheidt, dientengevolge komt de stofwisseling van de hond als het ware op een laag pitje te staan.
Deze ziekte kan aangeboren of later verkregen zijn, in de meeste gevallen betreft het de verkregen vorm.
Rassen welke gevoeliger zijn dan andere voor hypothyreoïdie: Golden Retriever, Dobermann, Spaniëls, Airdale Terriërs, Shelties, Middenslag Schnautzers en Bouviers.
De eerste waarneembare verschijnselen ziet men over het algemeen tussen de leeftijd van 4 en 6 jaar en zelden voor het 2e levensjaar. De aandoening komt even vaak voor bij reuen als bij teven.
Deze aandoening kan leiden tot de volgende veranderingen aan de huid: kaalheid, dunne beharing, zwartverkleuring van de huid, soms ook schilfering of ontsteking van de huid. Kaalheid vaak symmetrisch aan beide zijden van de romp.

Het verlies van de ondervacht is typisch, de dunne vacht samen met de slome uitdrukking van de hond zijn symptomen die het eerst in het oog springen.
Na instelling van de therapie zal de hond al snel opleven. De huidklachten worden echter in de loop van de eerste maand eerder erger met haaruitval en schilfering. Na een maand begint de huid te vernieuwen en verschijnt er nieuw haar.

Ziekte van Cushing
Een ziekte waarbij de bijnieren niet naar behoren functioneren waardoor het hormonale evenwicht in het lichaam verstoord is. Deze ziekte kan naast vele andere symptomen een dunne, pluizige beharing en uiteindelijk kaalheid van de flanken geven. Dit beeld meestal in combinatie met een dikke buik zien we vooral bij oudere Poedels en Teckels. Een behandeling voor deze ziekte is (zij het kostbaar) mogelijk.

Testikeltumoren
Bepaalde tumoren van de testikels kunnen vrouwelijke hormonen produceren die er voor kunnen zorgen dat een hond geleidelijk aan kaal wordt met name in de flanken. De huid is glad en er is geen sprake van jeuk. Verwijdering van de tumor zal in veel gevallen de toestand van de vacht verbeteren.

Terug